Başlığı sen koy

Yarın sınavım var ve tüm enerjim bitti.. Artık daha fazla uğraşamıyorum çaba sarfedemiyorum.. Kalacağım garanti ve haydi olumlu tarafından bakalım kaldığım tek ders bu olacak sanırım:)

Üzülme sebebim hesabımda olmayan bazı şeylerin başıma gelmesi ve zamanlamayı ayarlayamamam.. Üzüldüğüm nokta ne peki?? Bu derse o kadar uğraşmışken kalacak olmam.. Ödev sunum hocayla görüşmelerim.. Peki öğrendiğim ne?? Onu da burada yazmayacağım bende kalsın.

Ana fikir: Olumsuz olduğunu düşündüğüm her şey de bile öğrenmem gereken iyi de olmuş dediklerinin çıkması..

Ne benim hayatım ne de senin hayatın tamamiyle saf, kaygı hata ve kederden uzak değil.. İnsanlara dışardan baktığında gördüklerinle içinde yaşattığı insan bir mi? Gülen suratların arkasında gözyaşları saklı olamaz mı hiç??

Arkadaşlarımla konuşurken farkediyorum da her seferinde üzülmemize izin veriyoruz.. Mesela aşk da.. Gerçekten de evrensel bir sorun artık ispatladım kendime.. Önceden düşündüğüm sanki sadece bende olduğunu hissettiğim sorunlar kilometrelerce uzaktaki insanlarda da yaşanmış sonra da bu insanlar arkadaşım da olmuş..

Aslında biraz daha içimi dökmeyi düşünsem de devam etmeceğim..

Sadece lütfen hiç kimsenin sizi üzmesine izin vermeyin!