01 Mayıs 2007

Ya sizin de başınıza gelse..

Bu dönem 3 Türk kızıyız. Birimiz Erasmus Yüksek lisans,diğerimiz İngilizce öğretmeni aralarında en genç olan ben ise malum:D Ama ne hikmettir bilinmez 3 müz de bugünler de tuhafız, hastayız, peşpeşe günlerde birbirine benzer hastalıklar..

Evet benim başıma gelenn.. Anlatmazsam çatlarım:( Sabah uyandığımda güzel bir kahvaltı yapmak için mini preço ya alış verişe gittim. Zaten sabah uyandığımda midem filan da kötüydü belki temiz hava kısa bir yürüyüş da iyi gelir diye düşündüm, hay düşünmez olaydımm..

Alışverişte her şey normaldi.. Para ödeme kuyruğundayken bir tuhaf hissetmeye başladım.. Sonra neyse sıra bana geldi parayı verirken daha da tuhaflaştığımı hissettimmm... Aklımdan 'ya şurada düşer bayılırsam ne olur ya? Portekizde .gurbet elde. ' diye geçti. Sonra dışarı çıktığımdan yere düştüğüm anların arasını hatırlamıyorum. Kendimi kaldırımda buldum, çevremde kaygılı bakışlarla Portekizliler.. Hane abartmayalım çok sürmedi, 5-8sn filan ama kafamı duran motosiklete filan da çarpmışım işte.. Bunlar daha bir kaygılılar.. Motosikletine çarptığım kadın yok illa ki sen gideceksin hastaneye diğer insanlar illa sen hastaneye gideceksin.. 'noo ı wannaa goo homee noo' desem de işe yaramadı tabe ki.. burada yolda yürüyen kadın yere düşse ambulans gelir.. Neyse yüzümde gene bir morluk çıkacak diye korktum ama allahtan tüm gün boyunca yüzümde tuttuğum buzlar sayesinde böyle bir şey olmadı:D

Bir sürü test yaptılar.. Kaç para ödeyeceğimi allah bilir Hüüü... Serum seruma benzer bir şey, kan şekeri ölçümü, tansiyon, EKG, kafatası röntgeni -5 tane filan:S- diz kapağımdaki yara için pansuman, kan tahlili.. Peki ne bulabildi hiç bir şey.. Zaten düşük olan tansiyonum gene düşüktü başka her şey normal..

Tabe o gün evden 15 dak diye çıktığım için ne cep telefonu var ne bir şey.. Şansıma ben diğer insanlarla konuşurken biri gelip 'Ela é turca' dedi tabe ki ben dumur yaw kim beni tanıyor ya .. Meğersem Taveiranın arkadaşıymış kızın sayesinde Taveira evraklarımla hastaneye yanıma geldi :)

Şimdi ise iyiyim.. Ama sanırım ailemi ve arkadaşlarımı çok özledim.. Ara ara rüyalarımda onları görmemden anlıyorum.. E dile kolay 1-3 eylülden beri onları görmüyorum...

0 yorum:

Enyoj the life!

Do not forget and do not waste your time! Feel everything! Do not lose your smile! And be yourself!!